Kotleciki z batatów

Czasem coś w człowieku zacina się, zatyka. Przechodzi się wtedy na niższy bieg, oszczędnościowy, wyłączając to, co może poczekać. Niekiedy jest niezbędna minimalizacja pewnych aktywności. Tak trzeba i nie ma co się żalić. Kiedyś dopłynie szerszy strumień energii, a może będzie się sączyć kropla po kropli. I może któraś z tych kropli spadnie na Zachwycenia, tak jak dziś.

Kotleciki batatowe wymyśliłam z okazji karnawału. Na słono i pikantnie, pod prąd tłustoczwartkowym tradycjom. 

Cztery spore bataty obrałam i, pokrojone w byle jaką kostkę, umieściłam w naczyniu do zapiekania. Lekko, lekuchno omaściłam oliwą, oprószyłam solą. Piekłam w piekarniku nagrzanym do 190 stopni, po dwudziestu minutach dodałam dwa ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę, przemieszałam, dopiekłam jeszcze dziesięć minut.  

Przełożyłam upieczone bataty do miski i blenderem-stopką roztarłam niezbyt dokładnie, chropowato. Dodałam kopiatą łyżeczkę przyprawy arabskiej przypraw ras-el-hanout. To bardzo aromatyczna mieszanka, w skład której wchodzi imbir, kumin, anyż, ziarna kolendry, kurkuma, ostra papryka, bazylia, tymianek, cząber, ziarna kopru włoskiego, gałka muszkatołowa, goździk. Zamiast jednak kupować bilet do Maroka i biec po ras-el-hanout na najbliższy suk, można równie dobrze sięgnąć do własnej szuflady po ulubione przyprawy. Byle nie zabrakło w nich imbiru i ostrej papryki.

Z przyprawionej masy batatowej uformowałam kulki, spłaszczyłam je nieco i obtoczyłam je w panierce z grubo mielonej mąki z ciecierzycy. W woku rozgrzałam olej, gdy zaczął bąbelkować, szybko włożyłam pączuszki. Po trzech minutach obróciłam szpatułką na drugą stronę, aby równomiernie się dosmażyły. Po kolejnych trzech minutach wyciągnęłam gotowe pączki i odłożyłam do odsączenia na pergaminie.

Podałam z ostrym ratatouille.

Ściągawka, czyli potrzebne składniki

Cztery bataty, dwa ząbki czosnku, sól, oliwa, łyżeczka przyprawy ras-el-hanout, pół szklanki panieru z ciecierzycy (grubej mąki ciecierzycowej), olej do smażenia

Puree z ziemniaków truflowych

Mody kulinarne. Nie jestem na nie uodporniona, chętnie kosztuję, czasem się zachwycam i włączam produkt do stałego repertuaru, bawiąc się nim i odkrywając pełnię jego smaku. Tak było z batatami, quinoa, chia. Nie zaczarował mnie topinambur, choć ciekawy w smaku, jednak przez swój skład chemiczny – dość, hmm, rewolucyjny. Uwiodły mnie natomiast ziemniaki truflowe. 

Rzeczywiście przypominają wyglądem trufle, są dość niekształtne, sękate, trochę jak imbir, tyle że w niemal czarnej skórce. Po obraniu i ugotowaniu zaskakują barwą, w smaku zaś są niemal identyczne jak poczciwe białe lub żółtawe pyry.

Puree z ziemniaków truflowych podałam jako dodatek do warzyw z grilla – ożywiło je i podbiło kolorystycznie. Mam wrażenie, że ziemniaki truflowe gotują się krócej i mają więcej krochmalu, toteż trzeba uważać, żeby się nie rozgotowały na klajster. Kwadrans wystarczy w zupełności. Ugotowane ziemniaki odcedziłam i zmiksowałam z łyżką mleka kokosowego, solą, pieprzem i odrobiną startej skórki z cytryny.

Przymierzam się jeszcze do ziemniaków pieczonych – o efektach naturalnie poinformuję.

Ściągawka, czyli potrzebne produkty

Sześć ziemniaków truflowych, łyżka gęstego mleka kokosowego, łyżeczka skórki startej z cytryny, sól i pieprz do smaku

Frytki z kalarepy z czarnym sezamem

Uwielbiam smak świeżej kalarepki, obranej cienką strużyną z zewnętrznej skórki i odkrajanej leniwie, po pajdce, kozikiem z drewnianą rączką. Smak surowej, soczystej kalarepki to smak wakacji; pamięć wywołuje drobną sylwetkę mojej ciotki i już niemalże słyszę szum Wisłoka nieopodal i chłonę słodki zapach jaśminu i maciejki.

Kilka pierwszych, wczesnoletnich kalarepek muszę zjeść na surowo. Potem już mogę poddać je obróbce.

Bardzo przypadły mi do gustu frytki kalarepowe. Smażone w woku metodą stir fry, z zewnątrz zachowują zadzierżystą chrupkość, a w środku stają się przyjemnie miękkie. 

Dwie spore kalarepy obrałam i pokroiłam najpierw w poprzek, w półcentymetrowe plastry, a potem wzdłuż, uzyskując coś na kształt frytek o długości 5-6 cm. W woku rozgrzałam dwie łyżki oleju kokosowego, wrzuciłam frytki i, lekko ruszając patelnią, smażyłam ok. 2-3 minuty. Pod koniec dodałam sól, łyżkę soku z limonki i szczyptę imbiru. No i na zupełny już koniec – płaską łyżkę nasion czarnego sezamu. Jeszcze pól minuty i gotowe.  

 Ot, i cała piegowata, kalarepowata filozofia.

Frytki świetnie komponują się z młodym bobem i szparagami, skontrastowane jakąś rześką sałatką.

 Ściągawka, czyli potrzebne składniki

Dwie kalarepy, dwie łyżki oleju kokosowego, sól, łyżka soku z limonki, szczypta imbiru, łyżka czarnego sezamu.

Szparagi z truskawkami, awokado i czerwonym pieprzem

O tej porze wszyscy już wiedzą, jak robić szparagi. Wszyscy pewnie spróbowali już kilka wersji, wybrali ulubioną. A ja, spóźniona ostatnio z pisaniem przepisów niesłychanie, dopiero dziś jeden ze swych sposobów podaję.

Ja szparagi piekę. Uważam, że są bardziej intensywne w smaku, jędrniejsze, nie rozmiękczone w wodnej kąpieli. I wolę stanowczo zielone od białych. Mogę je jeść co drugi dzień. Na gorąco i na zimno. Dziś na zimno.

Zielone szparagi umyłam, osuszyłam ściereczką. Odłamałam sztywną część u dołu w miejscu, w którym szparag zaczął być elastyczny. Znaczniejsze zgrubienia oskrobałam. Wylałam sobie na dłoń łyżeczkę oliwy i wygłaskałam nią szparagi, szczególną troską obdarzając delikatne czubki. Ułożyłam w foremce do zapiekania, lekko oprószyłam solą i wstawiłam do nagrzanego do 200 stopni piekarnika. Po pięciu minutach poruszyłam foremką, przewracając szparagi. Po kolejnych pięciu – sprawdziłam, powinny już dochodzić. Mają być sprężyste i twardawe, miło chrzęszczące przy nadgryzaniu. Wyjęłam z piekarnika i zostawiłam do ostudzenia.

Obrałam jedno niezbyt miękkie awokado, wyjęłam pestkę, miąższ pokroiłam na zgrabne cząstki, posoliłam, skropiłam sokiem z cytryny. Umyłam, osuszyłam i przekroiłam na ćwiartki dziesięć ładnych truskawek. Wyłożyłam szparagi na półmisek, przybrałam truskawkami, dodałam awokado. Całość szczodrze posypałam pokruszonym czerwonym pieprzem.

Idealne danie na kolację. Nic bardziej majowego.

Ściągawka, czyli potrzebne składniki

Pęczek zielonych szparagów, jedno awokado, dziesięć truskawek, dwie łyżeczki soku z cytryny, łyżeczka ziarenek czerwonego pieprzu, sól.